บทที่ 164 บทไม่มีชื่อ

"ฮืออ ไม่เอาแล้วไอ้เตกูขอโทษอย่าโกรธกูเลยนะกูขอแล้ว"มินทร์น้ำตาไหลหึงไอ้เตจนสมองแทบแตกแถมไอ้ยาบ้าๆนี่ก็ไม่ยอมหมดฤทธิ์ง่ายๆกิฟจับมือเตชินเลื่อนลงไปจนถึงหน้าท้องของตัวเองกดมือหนาให้สัมผัสกลีบดอกไม้ตรงหน้ายังไม่ทันที่เตชินจะแตะก็มีมือสวยคว้าข้อมือเอาไว้ทันที

"กิฟลงกลับบ้านได้แล้ว"มินทร์เสียงแข็ง

"แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ